Kelly rijles 1
Kelly werd vandaag om 18:30 uur opgehaald voor haar eerste rijles. Zelf vond ze het allemaal "niet zo spannend" maar ik denk dat dat wel anders was. Ben benieuwd hoe zij zo terug komt, met welke verhalen....
Judo

Kay is vandaag officieel "judoka". Na twee proeflessen is hij vandaag begonnen met judo bij sportschool Rob van der Hoorn.
Er wordt erg leuk les gegeven. In de kleuterjudoles doen de kinderen oefeningen en spelletjes alleen, met de hele groep, maar natuurlijk ook veel met z'n tweeën. Ze doen tik- en vangspelen en leren valbreken. Ook het oefenen van houdgrepen en daarmee kunnen stoeien is uiteraard een belangrijk onderdeel. Op een leuke speelse maar ook gestructureerde wijze helpt judo zo de motoriek te ontwikkelen. Tegelijkertijd zal het zeker de sportiviteit en het zelfvertrouwen van het kind ten goede komen.
Ook mocht hij vandaag voor het eerst zijn judopak (judogi) aan. Wel met een geleende band maar het staat wel erg stoer.
Nieuwe baan!
Vandaag, 9 maart, na intensieve sollicitatierondes is de beslissing gevallen bij mijn nieuwe werkgever. Ik word per 1 mei 2012 de nieuwe wijkbeheerder in Oegstgeest voor Woningstichting Buitenlust. Een ontzettend leuke en veelzijdige baan waarin je heel veel buiten bent. Ik sta te popelen om deze geheel nieuwe uitdaging aan te gaan!
http://www.wstbuitenlust.nl/page/Welkom!/
http://www.wstbuitenlust.nl/page/Welkom!/
Sneeuwpret!
Vandaag, dinsdag 3-2-2012, is er sneeuw gevallen en Kay heeft er van genoten! Lekker bij tante Nicolette in de tuin en later op de slee terug met mama naar huis. Hij heeft wel 4 uur in sneeuw gespeeld!
Senna
Woensdag 4 januari 2012, een nieuwe aanwinst in de familie: Senna. Een lief, klein meisje voor Paul & Tessa; Welkom!
Parkpop 2011
Lekker op tijd er naar toe, veel bekenden tegen komen en lekker genieten van een drankje, de muziek, lekker eten en vooral veel zon! Dat is Parkpop. Natuurlijk veel bands die voor mij onbekend zijn. Zo'n onbekende band was The Deaf. Wat een muziek, in een woord geweldig! Wat een rasartiesten, helemaal goed. Garage rock, lekker snoeihard maar o wat lekker!
Museum Technisch Troepen
Op vrijdag 6 mei ben ik met mijn vader naar het museum van de Technische Troepen geweest in Kamp Soesterberg. Hij had vroeger hier in zijn diensttijd gezeten en wilde graag een keer naar dit museum toe. Ik wilde natuurlijk graag mee voor mijn pa maar had niet zo veel interesse in het museum. Dat pakte iets anders uit. Wat een leuk museum! Gratis toegang, ontvangst met gratis koffie en .... een persoonlijk rondleiding van een paar uur. Geweldig. Toen we weg wilden omdat het museum tussen de middag gesloten was werden we uitgenodigd voor de lunch in de officiersmess. Dat aanbod hebben we afgeslagen maar de vrijwilligers die daar werken zijn echt bevlogen met "hun" museum. Voor meer informatie ga naar: Museum Technische Troepen
Cengiz
Vandaag, vrijdag 3 juni, werd bekend dat Cengiz Colkesen, hoofd P&O van ISA, afgelopen nacht is overleden. Hij mocht slechts 32 jaar worden en laat 2 kinderen en een vrouw achter. Cengiz was een geweldige kerel die al geruime tijd aan kanker leed. Hij had zo'n agressieve vorm dat het 's avonds nog een knobbeltje ter grootte van een erwt was en 's morgens was het al een tennisbal. Geert Sijtzema (werkgever) is gedurende afgelopen tijd veel met hem onderweg geweest naar ziekenhuizen, zelfs naar een specialist in Frankfurt. Maar vooral om hem te steunen en de zaken af te wikkelen voor zijn gezin en dit goed achter te laten. Daardoor ga je een werkgever anders zien, Geert is echt een mens met het hart op de goede plaats.
Cengiz wist dat hij ging sterven maar zat nog vol levenslust. Hij was ook degene die mij heeft aangenomen Ik mocht slechts 8 maanden met hem werken en is helaas meer dan een jaar niet aanwezig geweest. Ik mis een hele fijne collega in hem maar vooral een hele goede kerel van wie ik in korte tijd veel mocht leren en met wie ik ontzettend goede gesprekken kon hebben en lekker lachen.
Veel plezier met je vader en je broer daarboven Cengiz.
The Bassets
13 april 2011. Danny heeft na een aantal weken clinics van school bij rugbyclub The Bassets daar en toernooi gehad. Hij was captain van zijn team en is met de derde prijs naar huis gegaan. Maar er was meer.... Danny is de op een na beste speler van het toernooi en.... hij mag een jaar lang gratis bij The Bassets rugby spelen. Geweldige prestatie! Op zaterdag 28 mei hadden we aanvullend een kennismakingsdag bij The Bassets, beginnend met een vader-zoon wedstrijd. Dus ik aan de rugby. Erg leuk maar de kleinste mannetjes zijn erg snel en dan komt je leeftijd (en conditie) toch wel om de hoek kijken...
Eiland Vlook

Mijn geboorteplaats is Scheveningen. Een heel bijzonder stukje Scheveningen: Eiland Vlook, ook wel vloekeiland genoemd of rooie pannen dorp. Uniek, dit stukje Scheveningen bestaat al lang niet meer. Het is opgeofferd aan een, inmiddels naar Vlaardingen vertrokken, overslagbedrijf: Norfolk Line. Ik ben geboren in het huis van mijn opa & oma aan de Hellingweg 19. Mijn opa was een erg bekend verschijning op het eiland. Omdat hij gehandicapt (hij vond zelf van niet) was, zijn ene been was korter dan zijn andere, herkende iedereen hem makkelijk. De eilanders regelden alles zelf wel, hielpen elkaar en losten problemen onder elkaar zelf op.
Heden zijn er plannen om het stuk grond, dat niet gebruikt wordt, wederom te bebouwen met bijvoorbeeld hoge flats. Toch, het zal nooit meer zo zijn zoals vroeger, kijk maar naar de film.
GESLAAGD!!!

Ja, het is haar gelukt. Helemaal TOP. Heel erg trots dat mijn dochter GESLAAGD is voor haar VMBO-T. Op woensdag 16-6-2010 hoorden we dat alles was gehaald. Het zag er niet even altijd rooskleurig uit maar Kelly heeft iedereen een poepie laten ruiken. Geweldig!! Natuurlijk moet ze nog een paar jaar maar de middelbare school is in één keer gelukt. Nu lekker van haar vakantie genieten en werken bij Only, een kledingzaak in De Boogaard. Heel erg gefeliciteerd dochter, we zijn trots op je!!! Paps, Manon, Danny & Kay
Kelly 16

Vandaag, vrijdag 26 maart 2010, is mijn dochter 16 geworden. Een mooie mijlpaal. Soms lijkt ze gisteren geboren zo snel is het gegaan. Natuurlijk krijgt ze een "sweet 16" feest georganiseerd door haar moeder en ik geef voor haar nog een groot tuinfeest eind april.
16 jaar van: lachen, huilen, liefde's, geboorte's, huwelijken, overlijden, scheidingen, school, werk, stage, rapporten, kapper, make-up, hyves, messenger, tv, dvd, video, cd, dieren, familie, vrienden.... een druk leven dus. Maar ja, ze groeit op en ze wordt/is groot. Ach, ze blijft "papa's kleine meid". Op de foto sta ik met mijn dochter en met Michael, de stiefvader van Kelly.
Hij loopt!!!
Eindelijk, Kay loopt! Gisteren (woensdag 17-2-2010) heeft hij voor het eerst echt los gelopen. Eerder deed hij al voorzichtig enkele stapjes maar nu gaat het super. Afgelopen dinsdag ging hij voor het eerst echt zelf staan. Probleem alleen nu is dat hij niet meer aan de hand wenst te lopen. We zijn allemaal ontzettend trots op hem. 

Kay ziekenhuis 2!
Op zondag 13 december 2009 had in gewerkt op de Miljonairfair in de Rai. 's Avonds moe maar voldaan keerde ik huiswaarts. Thuis gekomen bleek dat Kay (precies 18 maanden jong die dag) erg huilerig was. Toen hij naar bed moest ging dat best wel moeilijk. Rond 22.30 uur werd hij huilend wakker. Uit bed gehaald en getroost en op een gegeven moment ging hij weer ondeugend doen dus, hop naar bed. Geen reden gehad om zijn temperatuur op te nemen, hij voelde erg normaal aan. Rond 01.45 uur werd Kay huilend wakker en hebben we hem uit bed gehaald want we vertrouwden het niet. Bij ons in de slaapkamer kreeg hij weer dat reperterende huiltje wat hij tijdens het insult op 14-11 ook gehad in de periode na de tonisch-clonische aanval. Ook gloeide hij enorm, was helemaal rood en had behoorlijk hoge koort, tegen de 41 graden! De huisartsenpost gebeld en we moesten direct komen. De arts daar durfde het niet helemaal aan en heeft gebeld met het LUMC omdat zij wilde dat de kinderarts daar hem beoordeelde. Op naar het LUMC.
Daar bleek dat Kay weer een toeval had gehad, we zijn er alleen niet zeker van of we de toeval hebben gezien of de n
awee daarvan. Hij is 24 uur onder observatie geweest. Natuurlijk ben ik weer bij hem gebleven. Tijdens de opname heeft de neuroloog in samenspraak met de kinderarts besloten om voorlopig gedurende een half jaar het middel Depakine (tegen epilepsie) voor te schrijven. Zijn aanval had weer minimaal 2 uur geduurd. Wel werd duidelijk dat de toevallen door snel stijgende (of dalende) koorts werd veroorzaakt. Omdat er heel wat virussen ronddwalen in deze periode is het medicijn voorgeschreven. Ik weet uit eigen ervaring dat het goed werkt als het goed wordt toegediend. Het heeft wel behoorlijk wat enge bijwerkingen waaronder leverbeschadigingen bij jonge kinderen. We wachten het wel af. Na 24 uur in het ziekenhuis te zijn geweest voor observatie is Kay weer fijn thuis. Wel behoorlijk uit zijn doen maar komt vast goed..... positief blijven!!
awee daarvan. Hij is 24 uur onder observatie geweest. Natuurlijk ben ik weer bij hem gebleven. Tijdens de opname heeft de neuroloog in samenspraak met de kinderarts besloten om voorlopig gedurende een half jaar het middel Depakine (tegen epilepsie) voor te schrijven. Zijn aanval had weer minimaal 2 uur geduurd. Wel werd duidelijk dat de toevallen door snel stijgende (of dalende) koorts werd veroorzaakt. Omdat er heel wat virussen ronddwalen in deze periode is het medicijn voorgeschreven. Ik weet uit eigen ervaring dat het goed werkt als het goed wordt toegediend. Het heeft wel behoorlijk wat enge bijwerkingen waaronder leverbeschadigingen bij jonge kinderen. We wachten het wel af. Na 24 uur in het ziekenhuis te zijn geweest voor observatie is Kay weer fijn thuis. Wel behoorlijk uit zijn doen maar komt vast goed..... positief blijven!!Kay ziekenhuis!

Woensdag 11 november 2009 werd een grijze bladzijde in het leven van Kay (en ons). Ik was ziek thuis en Manon werd gebeld door de kinderopvang dat Kay koorts had en ziek was. Zij heeft de huisarts gebeld en moest direct met hem komen. Natuurlijk ben ik ook mee gegaan. We werden geholpen door dokter Van G. Ondanks dat Kay met herhaling vreemd met zijn mond zat te doen en wat kleine spikkeltjes op zijn lichaam had beoordeelde zijn dit als een griepje. Thuis gekomen ging Kay naar bed en ik ook. Ik dacht nog, er zal toch niets ernstigs met hem zijn.
Na een uurtje was Kay hard aan het huilen, het leek wel of hij pijn had. Ik wilde eruit gaan om hem uit zijn bed te halen maar Manon was mij voor. Dus bleef ik in bed. Dat duurde niet lang. Manon was met Kay naar beneden gegaan en had hem een flesje gegeven voor de troost. Hij liet dit na een minuutje vallen en Manon dacht nog: "ach wat lief, hij slaapt weer". Niets was minder waar. Toen ze nog eens naar hem keek had hij zijn ogen naar rechts geslagen en ze riep mij. Ik wilde me wel aankleden en naar beneden komen maar wist natuurlijk nog niet waarom. Toen riep ze weer, maar veel dringender. Wat bleek, Kay ademde niet meer! Meteen nadat ik beneden was heb ik 112 ingeschakeld. Tijdens dit gesprek zag ik dat Kay zijn handje weer bewoog en schuim op zijn mond kreeg maar hij deed het weer! Wel lag hij stram en had zijn ogen nog steeds naar rechts geslagen. De ambulance kwam er aan dus de hond moest in de slaapkamer. De mannen waren snel ter plekke en startten direct met de behandeling (grote klasse!). Kay was stabiel, zat nog steeds in de toeval en werd met spoed naar het LUMC gebracht. Hier is hij helemaal door de mangel gehaald. Een ruggeprik (onderzoek op hersenvliesontsteking), een neusspoelsel (Mexicaanse griep), bloed afgenomen etc. Al met al heeft
de toeval zeker 2 uur bij elkaar geduurd. Volgens de artsen was dit extreem lang.
de toeval zeker 2 uur bij elkaar geduurd. Volgens de artsen was dit extreem lang. Kay heeft 4 dagen in het huis gebivakkeerd, natuurlijk ben ik bij hem gebleven. Manon kwam vaak langs en zorgde dat thuis alles verder ging. Kay heeft 4 dagen aan een infuus gelegen en 2 dagen aan de monitor. Hij was erg ziek. In zijn infuus wisselende medicijnen: antibiotica, middel tegen hersenvliesontsteking, spoelmiddel om alle giffen van de medicijnen te neutraliseren, noem maar op. Verder kreeg hij natuurlijk paracetamol zetpillen en is er een EEG van hem gemaakt om te kijken of er geen epilepsie meespeelt. Na 2 dagen bleek Kay geen Mexicaanse griep te hebben (hij sprak geen Spaans....) en na 4 dagen het definitieve: het is geen hersenvliesontsteking. Kay mocht weer naar huis, heerlijk! Wel kregen we pipetten mee met diazapam. Dit is valium dat we rectaal moeten toedienen in geval van een aanval. Hij is nog een aantal dagen bezig geweest met herstellen. Al met al een behoorlijk heftige periode. Kay heeft er geen trauma aan overgehouden, hij is gelukkig nog klein. Wij wel, we slapen 's nachts amper.
Kay 1 jaar!
International Security Agency ISA
Ik ga weer terug in de beveiligingswereld, heerlijk! Op 1 juli 2009 start ik als planner in de beveiliging bij International Security Agency (ISA) op het hoofdkantoor in Amsterdam. Ontzettend uitdagende functie waar ik erg veel zin in heb. ISA verzorgd natuurlijk een aantal reguliere beveiligingsdiensten maar is uitermate gespecialiseerd in het beveiligen van evenementen, mijn ding dus. Voor die evenementen hebben zij meer dan 200 mensen paraat die dit begeleiden. Ik noem maar een paar evenementen: TT Assen, Fast Forward Dance Parade en nog een paar hele grote. Maar natuurlijk worden ook de kleinere evenementen beveiligd. Voor meer informatie klik op de afbeelding.
Abonneren op:
Posts (Atom)










